Ćwiczenia cz.4

Ćwiczenie 1. Rysunek małych graniastosłupów w pozycji krawędziowej
Przy rysowaniu małych graniastosłupów w pozycji krawędziowej
należy uwzględnić dwa rodzaje ustawienia: a) gdy graniastosłup jest ustawiony
pod kątem 45° do PO, b) gdy graniastosłup jest ustawiony pod
jakimkolwiek innym kątem do PO.
Studiowanie wyglądu tych graniastosłupów rozpoczniemy od ćwiczenia
wstępnego: obserwowania i rysowania kwadratów, leżących
poziomo w różnych oddaleniach od h—h pod kątem 45° do PO (ryc. 65).
Układamy przed rysownikami kilka grup kwadratów w taki sposób, by
jeden z nich leżał na wysokości h—h, a dwa pod horyzontem w jednakowych
odległościach od siebie — wszystkie pod kątem 45° do PO.
Obserwując je zobaczymy, że kwadrat, leżący na wysokości horyzontu
wygląda jak prosta Unia pozioma (albo jak wąski pasek poziomy, jeżeli
kwadrat zrobiony jest z drewna). Kwadraty leżące pod horyzontem wyglądają
jak ukośniki. Te, które leżą bliżej h—h, wydają się węższe, a dal-
sze od h—h — szersze. Przy tym bliższa połowa wydaje się szersza, a dalsza
— węższa. Ich krawędzie poziome nie mają jednakowego kierunku:
te, które znajdują się bliżej h—h, mają mniejszy kąt pochylenia; znajdujące
się dalej od h—h — większy. Przedłużone do h—h zbiegłyby się z każdej
strony w jednym punkcie, gdyby arkusz rysunkowy był bardzo duży.
Na zwykłym arkuszu te punkty zbiegu znajdą się zwykle poza jego granicami.
Musimy więc ustalić kąty nachylenia tych linii „na oko", posługując
się pomocniczo linią (lub patykiem), który przy obserwacji będziemy
trzymali poziomo, równolegle do PO, na wysokości najbliższego
punktu danej krawędzi.


Ćwiczenie 42. Rysunek graniastosłupa w pozycji krawędziowej. Z kolei
przystępujemy do obserwowania graniastosłupa, ustawionego w pozycji
krawędziowej poniżej h—h. Najlepiej byłoby, mieć do dyspozycji modele
takich prostopadłościanów (wielkości zwykłego stołka) zrobione
z grubego drutu (ryc. 66). Ustawiając taki model pod kątem 45° do PO
zobaczylibyśmy, że jego krawędzie pionowe nie zmieniły kierunku, zmiele
niła się tylko pozornie ich długość w miarę oddalenia od rysownika —
bliższe wydają się dłuższe, dalsze krótsze, że jego krawędzie poziome mają
różne kąty pochylenia: znajdujące się bliżej h—h mają mniejszy kąt
nachylenia, znajdujące się dalej —• większy. Rysujemy prostopadłościan,
określając długość jego najbliższej krawędzi pionowej i jej stosunek do
odległości od b—h. Rysujemy jego krawędzie poziome, określając, „na
oko" kąty ich pochylenia oraz ich długość w stosunku do najbliższej
krawędzi pionowej, następnie dalsze boki pionowe; sprawdzamy szerokość
ukośników w stosunkudo najbliższej krawędzi pionowej.